خدمات پرستاری نرسینو

بیماری آرتريت روماتوئيد

آرتريت روماتوئيد يك بيماري التهابي و خودايمن است . درآرتريت روماتوئيدواكنش ايمني بر ضد بافت مفصلي رخ مي دهد و موادي داخل مفصل توليد مي شود كه باعث تجزيه بافت و ايجاد التهاب و در نهايت تخريب غضروف و خوردگي استخوان مي شود كه نتيجه آن از دست دادن سطوح مفصلي و حركت آنها است .

اين بيماري طولاني مدت مي باشد و دوره هاي تشديد و تخفيف علائم را دارد. در زنان شايع تر و در سن 60 – 20 سالگي بيشتر ديده مي شود.

علايم

    • شدت بيماري بستگي به مرحله آن دارد. درد، تورم ،گرمي و قرمزي مفاصل و از دست  دادن عملكرد آنها  ازجمله علائم است.
    • گرفتاري مفاصل به اين ترتيب است كه ابتدا مفاصل كوچك ( دست ، مچ دست و پا ) درگير مي شوند و در مراحل بعدي زانوها ، شانه ها ، لگن، آرنج ، قوزك پا ، ستون فقرات گردني و نيز مفاصل فك پايين درگير مي شوند.علائم معمولا دوطرفه و قرينه است .
    •  بد شكلي هاي دست و پا به علت قرار نگرفتن سطوح مفصلي مقابل هم  ( در اثر تورم ) وتخريب آن يا به علت دررفتگي ناقص به وجود مي آيند .
    • تب ، كاهش وزن ،كم خوني ،خستگي و بزرگي غدد لنفاوي علائم شايع خارج  مفصلي هستند.
    • گاهي خشكي چشم و غشاهاي مخاطي ، مشكلات قلبي و عصبي نيز مشاهده  مي شود.
    • از علايم بسيار مهم بيماري خشكي مفاصل به خصوص در صبح ها است كه ممكن است 30 دقيقه يا بيشتر طول بكشد .

تشخيص

تشخيص به كمك يافته هاي آزمايشگاهي (‌بررسي خون و مايع مفصلي ) و معاينه فيزيكي داده مي شود . گرفتن عكس مفاصل به تشخيص از نظر خوردگي استخوان و باريك شدن فضاي بين مفصلي كمك مي كند .

درمان

هدف از درمان جلوگيري از تخريب مفصل است . تعادل بين استراحت و ورزش ، استفاده از تكنيك هاي كنترل درد غير دارويي ، رعايت اصول محافظت از مفاصل و ورزش به بهبود عملكرد اعضا كمك مي كند.

 داروها نيز در درمان بيماري به كار گرفته مي شوند . اين داروها عبارتند از :

    • داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي  مانند ايبوپروفن و سلكوكسيب
    • داروهاي ضد روماتيسمي تعديل كننده بيماري (  داروهاي ضد مالاريا ، طلا ، پني سيليلامين يا سولفاسالازين )
    • داروهاي سركوب كننده ايمني  مانند متوتركسات ، سيكلوفسفاميد و آزاتيوپرين
    • داروهاي تعديل كننده پاسخ زيستي يا داروهاي بيولوژيك (كه با استفاده از مواد ساخته شده توسط سيستم ايمني تهيه مي شوند مانند اتانرسپت ، اينفليكسي ماب و آداليموماب )
    • داروهاي استروئيدي ( براي رفع درد و التهاب ) . در مواقعي كه مفاصل شديدا ملتهب فورا به روش هاي ديگر پاسخ  نمي دهند از تزريق داخل مفصلي اين داروها استفاده مي شود .
    • داروهاي ضد افسردگي ( مانند آمي تريپتيلين و سرترالين ) در درمان افسردگي و مشكلات خواب ممكن است در برخي موارد استفاده از اعمال جراحي براي درمان بيماري نيز لازم باشد .

عوارض

    • در صورت عدم درمان اين بيماري مي تواند منجر به تغيير شكل دائمي مفصل و از كارافتادگي فرد شود. پوكي
    • استخوان نيز از ديگر عوارض بيماري است.
    • نكات قابل توجّه جهت مراقبت  از خود در منزل
    • داروهاي مورد استفاده در درمان بيماري به خصوص داروهاي سركوب كننده ايمني ممكن است عوارض جانبي و جدي داشته باشند . سركوب مغز استخوان ، كم خوني ، مشكلات گوارشي و راش هاي پوستي از جمله اين عوارض است . بروز اين عوارض از طريق آزمايشات دوره اي قابل پيگيري است . گاهي لازم است مقدار دارو كاهش يابد يا كاملا قطع شود و يا داروي جديدي تجويز شود .پس داروهاي خود را مرتب مصرف كنيد و آزمايشاتي را كه پزشك درخواست مي كند ، انجام دهيد.
    • براي كاهش درد علاوه بر داروهاي ضد درد مي توانيد  از انواع روش هاي زير مانند :روش هاي آرام سازي بدن ، فعاليت هاي انحراف فكر ، به كار گرفتن گرما يا سرما ، ماساژ ، تغيير وضعيت و داشتن استراحت كافي استفاده كنيد . استفاده از تشك ابري ، بالش هاي حمايت كننده و آتل ها نيز مي تواند كمك كننده باشد .
    • از مصرف ضد دردهاي مخدر براي تسكين درد خودداري كنيد چرا كه احتمال تداوم نياز به اين داروها و وابستگي وجود دارد .
    • براي جلوگيري از خستگي خواب كافي داشته باشيد . استفاده از حمام آب گرم به داشتن خواب مناسب كمك مي كند.
    • بعد از فعاليت استراحت كنيد و در حين فعاليت از مفاصلتان محافظت نماييد . براي حركت كردن مي توانيد  از وسايلي مثل آتل و عصا استفاده نماييد.
    • مراقبت از مفاصل  و كاهش فشار بر آنها با استفاده از وسايل كمك كننده مانند پاشنه كش با دسته بلند، قاشق و چنگال با دسته هاي ضخيم، پوشيدن كفش هاي مناسب، استفاده از توالت فرنگي و صندلي هاي دسته دار امكان پذير است.
    • تا آنجا كه ممكن است فعاليت هاي روزمره را حفظ كنيد.
    • در مواقعي كه بيماري شديد مي شود فعاليت را كم كرده پس از بهتر شدن مجددا فعاليت عادي خود را شروع كنيد.
    • ورزش جهت حفظ دامنه حركت مفاصل و تقويت عضلات توصيه مي شود .
    • مصرف وعده هاي غذايي مختصر و در دفعات بيشتر و استفاده از مكمل هاي پروتئيني با نظر پزشك به رفع بي اشتهايي كمك مي كند .
    • روزانه از هرچهار گروه غذايي اصلي ( گوشت و حبوبات ، شير ، نان و غلات و سبزيجات و ميوه جات ) به ويژه داراي مقادير بالاي ويتامين ها ، پروتئين  و آهن براي ترميم و ساخت بافت ها استفاده كنيد .
اسکرول به بالا